ΑΓΓΕΛΑ ΠΕΤΡΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑΡΗ

Φυσικοθεραπεύτρια
Ειδικευμένη στην Νευροεξελικτική
Αγωγή N.D.T. Bobath

Η παιδιατρική φυσικοθεραπεία ασχολείται με τη θεραπεία και αποκατάσταση διαφόρων νευρολογικών και μη προβλημάτων ή δυσλειτουργιών που εμποδίζουν τα παιδιά να αναπτυχθούν με φυσιολογικό τρόπο.

  Το θεραπευτικό πρόγραμμα περιστρέφεται γύρω από δύο κυρίως άξονες: τη διευκόλυνση των φυσιολογικών προτύπων στάσης και κίνησης και την αναστολή των λανθασμένων προτύπων. Το παιδί εμποδίζεται στις κινητικές του δραστηριότητες από τον μυικό του τόνο και οδηγείται στο να επιλέξει παθολογικά πρότυπα στάσης και κίνησης. 

Ο μοναδικός δρόμος για να μάθει το παιδί τη σωστή κίνηση είναι να νιώσει την κίνηση και μέσα από την αίσθηση και την εμπειρία του φυσιολογικού να αναπαράγει την κίνηση από μόνο του. Ο φυσικοθεραπευτής προκαλεί και διευκολύνει τις σωστές κινητικές αντιδράσεις σύμφωνα με την ηλικία του παιδιού και το στάδια ανάπτυξης στο οποίο βρίσκεται. Η θεραπεία δεν είναι κάτι που αρχίζει και τελειώνει σε μια συνεδρία, είναι τρόπος κίνησης και ζωής, γιατί το παιδί χρειάζεται όσο το δυνατόν περισσότερες φυσιολογικές κινητικές εμπειρίες. 

Ο στόχος της παιδιατρικής φυσικοθεραπείας είναι να εκπαιδεύσει το μικρό ασθενή να λειτουργήσει όσο γίνεται καλύτερα και πιο κοντά στη φυσιολογική κίνηση. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την αναχαίτιση των παθολογικών προτύπων κίνησης και την ταυτόχονη διευκόλυνση των φυσιολογικών προτύπων αυτής.

  Τα αναπτυξιακά στάδια είναι αυτά που καθοδηγούν το φυσικοθεραπευτή στον προορισμό των στόχων του και στην εκτέλεση του επιθυμητού θεραπευτικού προγράμματος.

  Αυτό σημαίνει ότι το παιδί πρέπει πρώτα να μάθει να ρολλάρει απο την ύπτια στην πρηνή θέση, να μάθει να μένει στην πρηνή θέση στηριζόμενο στα άνω άκρα και να αποκτήσει έλεγχο της κεφαλής, πρώτα στην πρηνή και αργότερα στην ύπτια θέση. Έτσι το παιδί προετοιμάζεται για την καθιστή θέση όπου και εκπαιδεύεται για να αποκτήσει ισορροπία και αντιδράσεις προσανατολισμού. 

Με την ανάπτυξη ισορροπίας στην καθιστή θέση βελτιώνεται η συνεργασία ματιών και χεριών όπως επίσης βελτιώνεται η χρησιμοποίηση και η επιδεξιότητα των χεριών. Σε αυτό το στάδιο, το παιδί πρέπει να εκπαιδεύεται ώστε να στηρίζεται στα χερια του και αργότερα μαθαίνει τη θέση των 4 σημείων (γόνατα-χέρια).
 Όταν αποκτήσει ισοροπία και σε αυτή τη θέση, εκπαιδεύεται στη γονυπετή στήριξη, στο ημιγονάτισμα, και προοδευτικά έρχεται στην όρθια θέση. Σε αυτή τη θέση πρέπει να διδαχτεί και να αποκτήσει την ισορροπία που χρειάζεται, με σκοπό να φτάσουμε στον πιο μακρινό μας στόχο, τη βάδιση.

  Όταν το παιδί καθοδηγείται και ακολουθεί τη σωστή σειρά των αναπτυξιακών σταδίων, η ανωμαλία του μυϊκού του τόνου ή εξαφανίζεται ή ελαττώνεται.

  Αυτή είναι και η μαγεία της μεθόδου Bobath. Κάνει το φυσικοθεραπευτή ένα με το παιδί και κάθε στόχος που κατακτάται σε οδηγεί στον επόμενο. 
Έτσι φτάνουμε στην όρθια θέση και στη βάδιση. Και μπορεί το ταξίδι να είναι μακρύ και δύσκολο αλλά σα θεραπευτής αισθάνεσαι ότι έχεις πλάσει από την αρχή αυτόν το μικρό ασθενή που γεννήθηκε με κάποιο νευρολογικό πρόβλημα.